Pfft, gisteren een trouwfeest gehad. Twas leuk, lekker, gezellig…kennisgemaakt met de collega’s van Joris, een heel gelukkig koppel gezien, toen we rond 4 uur thuis kwamen nog heel stoer even buiten naar de sterren gekeken (het is de periode van de Perseïden) maar vanochtend (eerder vanmiddag) was het een pak minder! Moesten we Klara niet moeten ophalen bij de oma, was ik nooit uit mijn bed geraakt en eigenlijk heb ik nog steeds de indruk dat mijn lijf in bed ligt en vermoeide geest hier beneden rondwaart.
Sleepsleepsleep door het huis. Ik kan het niet meer: eens goed doorzakken en de dag nadien nog vrij fris en monter uit het bed springen, nog iets zinvols kunnen uitsteken tijdens de dag…
Ik denk dat ik oud word, alhoewel ik mensen ken die stukken ouder zijn en het nog steeds kunnen. Kwestie van oefening misschien?
